Columns

  Jacob Gelt Dekker: Corrupt of niet corrupt

04-08-2007

Anthony Godett (FOL) werd schuldig bevonden aan corruptie door de rechter, echter hij stelt nog steeds geheel onschuldig te zijn. Hij zegt dat “alleen het tekenen van een stukje papier, niet kan betekenen dat hij schuldig is aan een misdaad; wellicht aan een onbenullige fout van onnadenkendheid, maar niet aan een kwaadaardige daad met voorbedachte rade.”

Omyra Leeflang (PAR) verklaarde ongevraagd voor de rechter dat ze “geen geld had ontvangen van haar broer” in ruil voor de klanten die hij wellicht via haar had verkregen. Voor Leeflang betekent corruptie blijkbaar alleen: omkoping met geld. Leeflang stelt dus dat ze niet corrupt is.

PNP-, MAN- en PLKP-kopstukken hebben ook steeds volgehouden dat ze niet corrupt zijn, ondanks rechterlijke vonnissen of publieke beschuldigen door de kiezer.

De ingezonden brieven van boze kiezers, recent in de kranten verschenen, geven zo’n brede variatie van het begrip corruptie weer, dat het overduidelijk is dat er geen eenduidige definitie in omloop is, en zeker niet op de Antillen. Corruptie is even onduidelijk als deugdelijk bestuur of overheidswillekeur, machtsmisbruik enz. De politicus en ambtenaar, die zich misschien schuldig maakt aan deze zaken, wordt enorme ruimte gegund om zich onder de onduidelijke definities uit te wringen.

In het vonnis van Godett was het opmerkelijk dat ook de rechter voorkeur gaf aan termen als fraude en indirecte omkoping boven corruptie, blijkbaar beide duidelijker juridische termen dan corruptie.

Corruptie betekent in oorsprong in stukken breken. De betekenis in het algemeen van hedendaags gebruik van corruptie komt het sterkst overeen met het breken van vertrouwen geschonken door kiezers aan politici en ambtenaren of/en breken van hun gelofte of eed aan bijvoorbeeld de grondwet. Nota Bene: buiten beschouwing laat ik een ander gebruik van het woord corruptie, namelijk wanneer volwassenen het vertrouwen van kinderen breken door bijvoorbeeld seksueel misbruik.

Bij corruptie moet in ieder geval ook nog een aspect van te kwader trouw en voorbedachte rade zijn. Een ambtenaar of politicus die door onzorgvuldigheid, domheid of onwetendheid een fout maakt, is dus niet direct corrupt. Veel van corruptie verdachte politici en ambtenaren beroepen zich dan ook vaak op die verontschuldigingen.

Corruptie houdt in ieder geval ook in het verlenen of onthouden van een dienst tegen een vorm van betaling in geld, goed of gunst. De meest banale vorm van corruptie is het in ontvangst nemen van geld voor een dienst of behandeling. Ook indirecte omkoping, door bijvoorbeeld de pleger te belonen met een baantje, een commisariaat enz. is corruptie.

Het bij voorkeur en voorrang behandelen van vrienden en familie – nepotisme en cronyisme, ook als er geen geld aan te pas komt - is corruptie. Het onthouden van overheidsdiensten aan tegenstanders en/of vijanden is dus ook corruptie. Gunsten in het politieke spel mogen bij overheidsdiensten, volgens de grondwet, nooit een rol spelen; clientalisme, positief en negatief, is corruptie. Een ieder heeft recht of gelijke behandeling, of politici je nu leuk vinden of niet.

Het kabinet-Ys meende corruptie van ambtenaren en politici te kunnen bestrijden door cursussen te geven in normen en waarden, in ethiek. Het lijkt zeer nuttig, maar zal het nu echt de te-kwader-trouw-pleger tegenhouden?
Politici en ambtenaren die na het doorlopen van die cursus toch nog betrapt werden door de kiezers, beriepen zich op een onschuldig toevallige gelegenheid – opportunisme. Velen hebben Asjes en Schotte beschuldigd van corruptie door de vette baantjes die voor hen, op ondoorzichtige wijze, bekonkeld waren. Beide heren houden vol dat het slechts een wettige gelegenheid is waarvan ze gebruik wensen te maken. Ze achten zichzelf niet-corrupt, op z’n hoogst opportunistisch.

Het kabinet-de Jongh en het huidige bestuurscollege wordt door velen beschuldigd tot stand te zijn gekomen door corruptie. Minister-president Emily de Jongh zou de steun voor haar kabinet door de FOL van Anthony Godett hebben gekocht, in ruil voor zijn baantje als gedeputeerde voor Godett en nog wat baantjes voor andere FOL-leden en Godett-familieleden.

De FOL meent daarentegen dat de uitslag van de verkiezingen - verlies van vijf van haar zeven zetels - gegronde reden wa haar positie ten opzichte van het Slotakkoord en de PAR-PNP coalitie te veranderen. Op z’n hoogst zou de FOL gerechtvaardigde gelegenheidsethiek of opportunisme te verwijten zijn, maar in geen geval corruptie.

Het bewijzen van te kwader trouw en voorbedachte rade van de zogenaamde corrupte politici blijft het grote struikelblok.

Men kan met enig recht stellen dat een ieder die bereid is een deel van zijn leven op te offeren aan de politiek, wel goed gek moet zijn, immers de beloningen zijn zeer gering in geld en op Curaçao zeker nog minder in aanzien. Iemand die zo idealistisch is, kan dus niet te kwader trouw zijn, op z’n hoogst dom of onnozel. Het publiek dat beweert dat er met voorbedachte rade complotten zijn gesmeed door rommelende politici heeft volgens de idealisten-politici te veel televisieseries bekeken en is dus niet goed snik..

Toch neemt dat niet weg dat er bij het publiek zeer weinig vertrouwen bestaat in de zogenaamde goede intenties van politici, om het welzijn en de welvaart van de gemeenschap te dienen. Je hoort veel te vaak dat politici alleen hun eigen belang dienen.

Het PAR-PNP-FOL-kabinet zou er dan ook zeer goed aan doen om de termen van corruptie helder en duidelijk te formuleren en wettelijk te regelen. Ze zouden niet alleen de gemeenschap daarmee een grote dienst bewijzen, maar ook hun eigen belang zeer dienen. Dit dienen van eigen belang dient zeer te worden aangemoedigd.

Jacob Gelt Dekker

Reageren? Ga naar het forum
Tip de redactie
Stuur ons uw foto's of videobeelden