“Ik ben hier niet binnengekomen met de kerosinelucht in de neus, maar inmiddels heeft het reisvirus zich stevig genesteld in mijn DNA.” Dat zegt Walter Schut, die per 1 juni na 27 jaar afzwaait als adjunct-directeur bij reiskoepel ANVR. Hij gaat met pensioen, maar een rustig uiteinde wordt het voor hem niet: de gevolgen van Iran-oorlog houden het hem tot zijn laatste werkdag bezig. “Ik ga sprintend over de eindstreep, zoals ik stiekem ook had gehoopt.”
Schut heeft er net een Teams-call met touroperators over de crisis in het Midden-Oosten opzitten als we hem spreken op het ANVR-kantoor in Leusden. “Of ik aan het aftellen ben? Nee, daarvoor heb ik het veel te druk. Bovendien verveelt dit werk nooit, ik doe het al jaren met veel plezier.”
Schut startte zijn loopbaan buiten de reiswereld. “In mijn studententijd werkte ik als beleidsmedewerker op het ministerie van Onderwijs, vervolgens was ik actief bij wat nu Bouwend Nederland heet en belandde ik bij de vereniging van buizen- en kabelleggers. Ik heb me dus altijd met beleid en branchebelangen beziggehouden.”
In 1999 werd Schut door toenmalig directeur Peter Paul van der Kaaij gevraagd om de ANVR te komen versterken. In mei begon hij als secretaris Retail bij de toenmalige Vereniging van Reisagenten (VRA) en de Vereniging van Luchtvaart- en Zakenreisagenten (VLZ), die tot 2007 nog afzonderlijke groepen vormden binnen de reisbranchevereniging. “Van der Kaaij was overigens na twee jaar weer weg, maar ik ben nog even gebleven,” zegt Schut met een lach.
Zijn beleidsmatige ervaring kwam ‘doctorandus W.W. Schut’ naar eigen zeggen goed van pas in zijn nieuwe rol. “Na zes jaar op een ministerie heb je een goed beeld van hoe de hazen lopen in de politiek, en wat je wel of niet moet doen om door te dringen tot de ambtenaren die gaan over reizen en luchtvaart.”
Als voorbeeld noemt hij de gedifferentieerde vliegbelasting die het kabinet volgend jaar wil doorvoeren. “Je kunt tegen een ambtenaar zeggen: die vliegtaks moet niet doorgaan, maar dat heeft geen zin. Het werkt beter als je hem uitlegt wat de gevolgen zijn als je voor bestemmingen op het Spaanse vasteland een ander tarief hanteert dan voor de Canarische Eilanden. Of dat je met die hogere belasting voor verre vluchten spelers uit het Midden-Oosten steviger in het zadel helpt, ten koste van Nederlandse airlines. En wat denk je van de voorgestelde hogere belasting op Business Class-tickets? Er geldt immers in de luchtvaart geen strakke definitie van wat dat is…”
Na 27 jaar zit reizen zoals hij het zelf omschrijft ‘diep in het DNA geworteld’ bij Schut. “Ik ben niet iemand die helemaal gaat stuiteren bij de geur van kerosine, maar ik ben wel overtuigd geraakt van het belang van reizen.”
Lees het uitgebreide afscheidsinterview in Luchtvaartnieuws Magazine.
