Na twee weken Afrika werd het weer tijd om naar huis terug te keren. Met m’n e-ticket van KLM in de hand liep ik naar het business center van het hotel. Exact dertig uur voor vertrek inchecken en kijken of ik een stoel met extra beenruimte kon scoren. Het aanbod is beperkt en de vraag bleek al eerder groot. Wie ‘t eerst komt die ‘t eerst maalt.


Tijdens mijn verblijf in Zuid-Sudan had ik mijn enkel verstuikt en ik wilde graag mijn been wat omhoog houden. Zeker omdat het een nachtvlucht was en een beetje slaap ook niet gek zou zijn.

Na op vrijdag ook met Eagle naar Pader (Noord-Uganda) te zijn gevlogen, was nu de tijd aangebroken om vanaf Entebbe te vertrekken naar Yei (Zuid-Sudan). De reis is onderdeel van een twee weken durende reis die ik voor ZOA Vluchtelingenzorg maakte. Tijdens de trip naar Pader was ik de enige passagier aan boord van de Let 410 Turbo. Maar deze keer waren er wel zes passagiers die een plekje moesten vinden in de 19-seater.

Op 11 september ben ik met Eagle Air van Entebbe naar Pader gevlogen. De bedoeling was om ook weer met Eagle Air terug te vliegen naar Entebbe, en wel op maandag 14 september. Echter, op zaterdag werden we gebeld door een vriendelijke collega die van Eagle Air te horen had gekregen dat de vluchten naar Pader waren gecancelled. Eén telefoontje naar MAF (Mission Aviation Fellowship) leverde een enkeltje Pader-Kajansi op.