e-SAF wordt gemaakt met groene waterstof en afgevangen CO2. e-SAF moet een groot deel van de duurzame brandstof gaan vormen in de toekomst maar is afhankelijk van de productiecapaciteit van duurzame energie zoals gemaakt met behulp van zon en wind. Het is een alternatief voor ‘gewone’ SAF dat gemaakt wordt van onder meer landbouwafval, frituurvet en slachtafval.

Zonder een versnelling van de productiecapaciteit van e-SAF dreigen volgens SAS de gevolgen voelbaar te worden voor reizigers, luchtvaartmaatschappijen en de Europese economie: hogere ticketprijzen, geschrapte routes en een verzwakte concurrentiepositie. Dit naast de toch al complexe situatie met kerosinetekorten in de wereld door de situatie in het Midden-Oosten. 

Regulering zonder aanbod

Met de inwerkingtreding van de ReFuelEU Aviation-verordening verplicht de EU luchtvaartmaatschappijen om vanaf 2025 geleidelijk meer duurzame brandstoffen te gebruiken, met een stijgende eis tot 2050. Toch is er nog geen enkele Europese productielocatie die een definitieve investeringsbeslissing heeft genomen voor e-SAF, terwijl de vraag na 2030 explosief zal stijgen. SAS spreekt van een structureel tekort dat Europa kwetsbaarder maakt voor wereldwijde brandstofschokken.

Economische risico’s

Mads Brandstrup Nielsen, Senior Vice President Communication, Public Affairs & Sustainability bij SAS, benadrukt de urgentie: “Europa blijft kwetsbaar voor schommelingen op de brandstofmarkt. Als we niet tijdig in eigen e-SAF-productie investeren, creëren we een nieuwe afhankelijkheid – dit keer binnen een systeem waar de vraag verplicht is, maar het aanbod ontbreekt. Dat zal leiden tot hogere kosten voor luchtvaartmaatschappijen, die uiteindelijk doorberekend worden aan reizigers. Ook dreigen routes te verdwijnen, wat de connectiviteit en concurrentiekracht van Europa aantast.”