Zondag 30 maart, de eerste vlucht sinds tien jaar van KLM naar Panama City. Zo’n anderhalf uur voor vertrek meldde ik me op Schiphol. De koffer werd netjes ingecheckt en na een kort verblijf in de lounge vertrok ik naar de gate om aan boord te gaan van de MD-11 die ons voor vlucht KL757 naar Panama zou brengen.

Ik zat op stoel 2D, in de World Business Class. Ondanks dat ik aan het gangpad zat kon ik door het raam nog net zien hoe een colonne van luchthavenvoertuigen ons ceremonieel begeleidde naar de Kaagbaan, waar we zouden starten voor onze ruim tien uur durende vlucht.

Op 29 maart met KLM naar Nairobi vertrokken om vandaar met Kenya Airways door te vliegen naar Entebbe (Kampale/Uganda), vluchtnummer KQ416. We zouden ‘s avonds om 10 vertrekken vanaf Nairobi. Op zich helemaal geen verkeerd vliegveld, alleen wat warm. Maar ja wat wil je, je zit in Afrika. Na 2 uur overstaptijd begon het boarden keurig op tijd en om klokslag 10 uur vertrok onze nieuwe Boeing 737-700 van gate 4. Na een korte taxi de lucht in voor een korte vlucht van zo'n 50 minuten naar nachtelijk Uganda. Maar toen begon de ellende.