Als ervaren luchtreiziger ben ik best wel wat gewend. Meer of minder beenruimte, wel of niet betalen voor de service aan boord, ik kan het allemaal vergelijken. Voor de vakantie naar het Canarische eiland Lanzarote met aanvlieghaven Arrecife koos ik dan ook Martinairs full service, (hun leus is: “bij ons wel...”) in plaats van een touroperator die met transavia.com vloog.

De eerste tegenvaller op deze vlucht dient zich al kort na aankomst op de luchthaven van München aan. “Any bagage to check-in?”, vraagt de dame achter de Condor-balie. Ik lach vriendelijk, wijs op mijn blauwe trolley op wieltjes en antwoord: “no, just handlugage”. Daarmee is normaalgesproken de kous af. De dame hoort vriendelijk terug te lachen, de instapkaart uit te printen, het gatenummer te omcirkelen en me te wijzen op het moment dat ik moet instappen. Deze keer niet.