Het is 28 augustus. En we komen om 5:00 uur in de ochtend aan op het kleine vliegveld Dalaman. Na de Bagage Controle mochten we naar de incheckbalies. Tijdens het lopen naar de incheckbalies hing er een heel groot bord, wat je kunt vergelijken met de borden op de grotere stations in Nederland. En toen ik op het bord keek zakte mijn broek bij-wijze-van-spreken af, want wat stond er: Gecikme 240 DK, oftewel: Vertraagd 240 minuten. Begon al leuk.

Op vrijdag 27 augustus 2004, vlogen wij van Hurghada terug naar Amsterdam met Dutchbird. Het was een Boeing 757-200 die ondanks zijn leeftijd toch redelijk voorzien was van goede inflight-entertainment.

Het inchecken in Hurghada verliep rap. Ik ging voor een plek achterin het toestel, maar zo bleek, deze waren niet meer beschikbaar. Achteraf vreemd want andere mensen in de groep konden daar (erna!!) wel een plek krijgen.

Met een De Havilland Canada DHC-Dash 7 van Berjaya Air heb ik een vlucht gemaakt van het oude vliegveld van Kuala Lumpur, Subang, naar het bounty eiland Tioman. Het vliegveld was inderdaad aan vervanging toe, echt schoon is het er niet. De check-in procedure voor vlucht J8 188 verliep soepel en vangt niet eerder aan dan een uur voor vertrek.

De vlucht als zodanig liep perfect. Een tweetal dingen was wel opvallend. Berjaya Air is geen LCC, echter je mag zelf een plaats uitzoeken. De service was mager. Slechts een klein flesje water, ondanks dat het geen LCC betreft.