Jan Cocheret: Krakende communicatie

Jan Cocheret
20 februari 2018

"Bombay, Bombay, Bombay", dat is wat vliegers onder elkaar zeggen als ze het over de ouderwetse HF radiocommunicatie hebben. Krakende en piepende radioverbindingen, die je boven de Indische en andere oceanen regelmatig een half uur bezig houden voordat je kunt spreken van enige overdracht van informatie.

Gelukkig zijn die kortegolfproblemen nu bijna voorbij. Communicatie met de verkeersleiding boven de oceaan verloopt nu bijna helemaal via CPDLC, een soort e-mailsysteem voor vliegtuigen en verkeersleiding. Zolang je maar verbinding met een satelliet hebt, kun je met elkaar communiceren en dat werkt uitstekend. Als back up moeten we soms nog wel heel even contact via de kortegolf maken, maar buiten dat is alles doodstil en tegelijkertijd toch luid en duidelijk. Datalink verbindingen verzorgen de berichten voor de communicatie en verzenden tegelijkertijd de positie van het vliegtuig.

Het is eigenlijk net het gewone aardse leven. We praten niet meer met elkaar maar we mailen, chatten en appen. We sturen elkaar korte berichtjes of foto's inclusief de plek waar je op dat moment rondhangt en daarmee hou je je netwerk gaande. Een appje voor een afspraak, een tweetje met een mening, het is allemaal zo gebeurd. Alleen als het echt nodig is, praten we met elkaar. Bellen, Skypen, Facetimen of een andere app.

Voor veel vliegers die in een ander land gestationeerd zijn of een paar dagen op een verre bestemming zitten, zijn deze computerverbindingen een uitkomst. Je houdt overal contact met het thuisfront en als je het een beetje handig organiseert, kun je je huiselijke leventje voortzetten terwijl je aan de andere kant van de aardbol in je huis of hotelkamertje zit. Mijn vrouw en ik hebben al jaren een Skypehuwelijk. Als we niet bij elkaar zijn dan Skypen we minstens twee keer per dag. We hebben zelfs Skype dineetjes en ontbijtjes. Welke het wordt, is alleen afhankelijk van de tijdzone waarin we zitten. Ik een ontbijt in LA, zij een diner in Amsterdam. Ondertussen hebben we het over het weer, de kinderen en andere belangrijke of totaal onbelangrijke zaken. Zo ver weg en toch zo dichtbij. Het is alsof we echt tegenover elkaar zitten. Zij dekt de tafel en ik bel de roomservice. Het is even wennen, maar het werkt fantastisch. Sterker nog, het kan zelfs heel intiem zijn.

Dat was dertig jaar geleden wel even anders. Vliegend boven donker Afrika zocht ik eens per week via de korte golf verbinding met Stockholm radio, het Scheveningen radio van de luchtvaart. Zij koppelden mijn krakende geluid aan de telefoon en zo belde ik naar huis: "Hallo, met wie spreek ik?"
"Met mij! Je moet wel 'Over' zeggen als je uitgesproken bent. Over!"

Zo'n gesprekje kostte al gauw een tientje per minuut terwijl onze salarissen in die tijd net genoeg waren voor de dagelijkse boodschappen. We moesten dus behoorlijk opschieten om niet aan deze communicatie failliet te gaan: "Ja het gaat goed hier, en bij jou? Over."
Aan het eind van zo'n krakend gesprek, kwam altijd weer het onvermijdelijke en superromantische moment dat we afscheid moesten nemen: "Ik hou van je. Over"
"Ik ook van jou....Over en sluiten."

Jan Cocheret
[email protected]

Deze column verscheen eerder in Luchtvaartnieuws Magazine. Lees iedere maand zijn nieuwste column in het magazine.

Word hier abonnee.

Reageren op artikelen? Er gelden spelregels.

Copyright Reismedia BV 2018